บทที่ 49 อชิระลงไปโรงอาหารพร้อมพนักงานใหม่

แต่วันนี้เขาเป็นเพียงอัมรินทร์ สินธุกร เด็กใหม่ที่เงินเดือนยังไม่ออกสักบาท จึงได้แต่ก้มหน้ารับฟัง ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงต่อมา ชายวัยสี่สิบต้น ๆ ในชุดเชิ้ตแขนยาวสีขาวก็เดินเข้ามาในแผนก ใบหน้าอวบเล็กน้อยกับทรงผมเรียบแปล้ทำให้ดูเหมือนผู้จัดการที่เคร่งครัด แต่สายตาซึ่งกวาดมองพนักงานกลับมีความพึงพอใจในอำนาจข...